بخش نخست

دكتر ابراهيم .م.اويس

ترجمهء يعقوب نعمتي وروجني 

اقتصاد كار    

به غير از ژوزف شومپيتر كه فقط چند ماه قبل از مرگش به آثار ابن‌خلدون دسترسي پيدا كرد، جوزف اشپنگلر و چارلز عيسوي، دو تن از اقتصاددانان مطرح غرب، آدام اسميت و ديويد ريكاردو را واضعان نظريهء ارزش مي‌دانند. طبق نظر آدام اسميت كه بعدها توسط ديويود ريكاردو بسط يافت، ارزش مبادلاتي يك شيء برابر با مدت زمان كاري است كه براي توليد آن صرف مي‌شود. براساس اين مفهوم، كارل ماركس نتيجه گرفت كه دستمزد كار بايد با توليد كار مساوي باشد و اصطلاح انقلابي خود «ارزش مازاد» را عنوان كرد كه به معني بازده ناعادلانه‌اي است كه به سرمايه‌داراني اختصاص مي‌يابد كه كار طبقهء كارگر يا پرولتاريا را استثمار مي‌كنند. با اين وجود، اين ابن‌خلدون است كه در عين اعتقاد به اقتصاد بازار آزاد، براي اولين بار نظريهء ارزش كار را بدون زوايد كارل ماركس عنوان كرده است.